ساخت دئودورانت در منزل

دئودورانت بدون آلومینیوم چیست؟

دئودورانت بدون آلومینیوم محصولی است که در ترکیبات آن از نمک‌های آلومینیوم مورد استفاده در ضدتعریق‌ها استفاده نمی‌شود. در ساخت مام بدون آلومینیوم خانگی معمولاً به‌جای جلوگیری از خروج عرق، روی کنترل بوی نامطبوع تمرکز دارند.

بوی بدن تا حد زیادی در نتیجه فعالیت میکروارگانیسم‌های موجود روی پوست و تجزیه ترکیبات موجود در عرق ایجاد می‌شود. به همین دلیل در فرمول‌های دئودورانت می‌توان از ترکیباتی استفاده کرد که به کنترل بو، جذب رطوبت یا ایجاد رایحه مناسب کمک می‌کنند.

نکته مهم این است که دئودورانت بدون آلومینیوم لزوماً جلوی عرق کردن را نمی‌گیرد؛ بلکه هدف اصلی آن کاهش یا پوشاندن بوی نامطبوع است.

مواد لازم برای ساخت دئودورانت خانگی

برای ساخت مام بدون آلومینیوم خانگی می‌توان از مواد اولیه‌ای استفاده کرد که تهیه آنها نسبتاً آسان و در دسترس است.

مواد اولیه مورد نیاز

• آب تمیز یا آب مقطر
• نشاسته ذرت
• مقدار کمی جوش شیرین (سدیم بی‌کربنات)
• اسانس مناسب محصولات پوستی
• بطری رول‌آن تمیز و خالی

نکته: در ساخت مام بدون آلومینیوم خانگی قدیمی ممکن است از سدیم کربنات استفاده شده باشد، اما برای تماس مستقیم با پوست بهتر است از ترکیبات ملایم‌تر استفاده شود؛ زیرا مواد قلیایی قوی‌تر می‌توانند باعث تحریک پوست شوند.

همچنین اسانس مورد استفاده باید مناسب کاربرد پوستی و دارای کیفیت قابل قبول باشد. استفاده از اسانس‌های غلیظ یا نامناسب می‌تواند باعث قرمزی، سوزش یا حساسیت پوستی شود.

روش ساخت دئودورانت بدون آلومینیوم در منزل

برای تهیه مقدار کمی دئودورانت خانگی، ابتدا حدود ۱۰۰ میلی‌لیتر آب را داخل ظرف تمیز بریزید و حرارت دهید.

سپس حدود ۱ تا ۲ قاشق چای‌خوری نشاسته ذرت را به آب اضافه کنید و به‌آرامی هم بزنید تا نشاسته کاملاً پخش شود. حرارت ملایم باعث می‌شود مخلوط کمی غلیظ شود و حالت نسبتاً یکنواختی پیدا کند.

پس از رسیدن مخلوط به غلظت مناسب، ظرف را از روی حرارت بردارید و اجازه دهید محلول تا حد ولرم شدن خنک شود.

در مرحله بعد، مقدار کمی جوش شیرین به مخلوط اضافه کنید و هم بزنید تا کاملاً یکنواخت شود. مقدار جوش شیرین را بهتر است در ابتدا کم در نظر بگیرید، زیرا افزایش بیش از حد مواد قلیایی می‌تواند احتمال تحریک پوست را افزایش دهد.

در نهایت چند قطره اسانس مناسب پوست به ترکیب اضافه کنید. مقدار اسانس نباید بیش از اندازه باشد؛ هدف از افزودن آن ایجاد رایحه ملایم است، نه افزایش شدید غلظت اسانس.

پس از مخلوط شدن کامل مواد، محصول را داخل یک بطری رول‌آن کاملاً تمیز و خشک منتقل کنید.

نکات مهم هنگام استفاده از دئودورانت خانگی

از آنجا که این نوع محصول در محیط خانگی تهیه می‌شود و یک فرمول آب‌پایه است، از نظر کنترل آلودگی میکروبی با محصولات صنعتی قابل مقایسه نیست. بنابراین بهتر است مقدار کمی از آن تهیه شود و برای مدت طولانی نگهداری نشود.

ظرف مورد استفاده باید کاملاً تمیز باشد و هنگام تهیه نیز دست‌ها، وسایل و سطح کار تمیز باشند. دئودورانت خانگی را روی پوست دارای زخم، التهاب یا خراش استفاده نکنید.

همچنین بهتر است بلافاصله بعد از اصلاح زیر بغل، از محصول حاوی اسانس یا ترکیبات قلیایی استفاده نشود؛ زیرا پوست در این شرایط حساس‌تر است و احتمال تحریک افزایش می‌یابد. اگر پس از استفاده، قرمزی، سوزش، خارش یا التهاب ایجاد شد، مصرف محصول را متوقف کنید.

آیا دئودورانت بدون آلومینیوم جلوی تعریق را می‌گیرد؟

خیر، لزوماً چنین انتظاری نباید داشت. تفاوت اصلی دئودورانت و ضدتعریق همین موضوع است. دئودورانت بیشتر برای کنترل بوی بدن طراحی شده است، در حالی که ضدتعریق با استفاده از مواد فعال مشخص، میزان تعریق را کاهش می‌دهد. نمک‌های آلومینیوم از مواد فعال شناخته‌شده در محصولات ضدتعریق هستند.

بنابراین اگر هدف شما از ساخت مام بدون آلومینیوم خانگی فقط داشتن رایحه بهتر و کنترل بوی بدن است، دئودورانت بدون آلومینیوم می‌تواند گزینه مناسبی باشد؛ اما اگر مشکل اصلی تعریق شدید است، ساخت یک دئودورانت خانگی نباید با محصول ضدتعریق درمانی یکسان در نظر گرفته شود.

آیا آلومینیوم موجود در ضدتعریق‌ها خطرناک است؟

نگرانی درباره آلومینیوم موجود در محصولات ضدتعریق در سال‌های گذشته بسیار مطرح شده است، اما نمی‌توان به‌صورت علمی و قطعی گفت که استفاده معمول از ضدتعریق‌های حاوی آلومینیوم باعث سرطان می‌شود. منابع پزشکی معتبر نیز شواهد محکمی برای ارتباط مصرف ضدتعریق با سرطان پستان پیدا نکرده‌اند.

به همین دلیل بهتر است انتخاب دئودورانت بدون آلومینیوم را بیشتر به‌عنوان ترجیح شخصی، نوع محصول موردنظر و هدف مصرف در نظر بگیریم، نه اینکه ادعا کنیم تمام محصولات حاوی آلومینیوم خطرناک هستند.

ماندگاری دئودورانت خانگی

فرمول‌های خانگی آب‌پایه که فاقد سیستم نگهدارنده و کنترل میکروبی حرفه‌ای هستند، برای نگهداری طولانی‌مدت مناسب نیستند.

بهتر است مقدار کمی تهیه شود، ظرف کاملاً تمیز باشد و محصول برای مدت طولانی در دمای محیط باقی نماند. تغییر بو، رنگ، ظاهر یا بافت محصول می‌تواند نشانه نامناسب شدن آن باشد و در چنین شرایطی نباید از آن استفاده کرد.

در مقابل، تولیدکنندگان محصولات آرایشی و بهداشتی برای تولید تجاری دئودورانت باید موضوعاتی مانند سیستم نگهدارنده، پایداری فرمولاسیون، سازگاری مواد اولیه، کنترل آلودگی میکروبی، بسته‌بندی و آزمون‌های کنترل کیفیت را به‌صورت حرفه‌ای بررسی کنند.

جمع‌بندی

ساخت دئودورانت بدون آلومینیوم در منزل با مواد اولیه ساده امکان‌پذیر است و می‌توان از ترکیباتی مانند نشاسته ذرت، مقدار کنترل‌شده جوش شیرین و اسانس مناسب برای تهیه یک نمونه ساده استفاده کرد.

با این حال، باید تفاوت بین دئودورانت و ضدتعریق را در نظر گرفت. دئودورانت بیشتر برای کنترل بوی بدن است و لزوماً میزان تعریق را کاهش نمی‌دهد.

اگر قصد ساخت محصول در مقیاس تجاری را دارید، فرمولاسیون خانگی کافی نیست و باید موضوعاتی مانند انتخاب گرید مناسب مواد اولیه، درصد مصرف، پایداری، نگهدارنده، آزمون میکروبی، سازگاری بسته‌بندی و ایمنی پوست بررسی شود. همچنین هر ماده اولیه‌ای که برای محصولات آرایشی و بهداشتی انتخاب می‌شود باید متناسب با کاربرد موردنظر و کیفیت موردنیاز (DEODORANT COMPOSITION) تهیه شود.